Gleba pod tereny zielone
Podstawową cechą, która odróżnia glebę od skał występujących na powierzchni skorupy ziemskiej, jest żyzność, tj. zdolność do zaspokajania potrzeb roślin. Gleba powstaje ze skały macierzystej pod wpływem takich elementów siedliska, jak woda, rzeźba terenu i działalność człowieka, klimat, roślinność. Noszą one nazwę czynników glebotwórczych. Czynniki te działają kompleksowo, toteż profil glebowy jest wypadkową ich działania, zazwyczaj jednak któryś z nich przeważa. Gleby, na których występują trwałe użytki zielone, nazywane są umownie glebami łąkowymi. Jest to pojecie bardzo szerokie, podobnie jak określenia ,,gleby uprawne" i ,,gleby leśne". Gleby łąkowe cechuje przede wszystkim zdolność zapewnienia roślinom większych ilości wody, pochodzącej na ogół ze spływu z wyższych partii terenu. Stąd przewaga tych gleb w obniżeniach terenowych: dolinach rzek i mniejszych cieków wodnych oraz kotlinach. Wyjątek stanowią okolice górskie, gdzie dzięki znacznie intensywniejszym opadom trwałe użytki zielone występują również na wzniesieniach.
powierzchnia magazynowa sklep ogrodniczy elektrownie wiatrowe
